Organisatie festiviteit Sint Vitustoren

Er was één geluid, dat al het gedruis van het drukke leven steeds weer overstemde, en dat, hoe bont dooreenklinkend, toch nooit verward, alles tijdelijk ophief in een sfeer van orde : de klokken. De klokken waren in het dagelijks leven als waarschuwende goede geesten, die met bekende stem dan rouw, dan blijdschap, dan rust, dan onrust kondigden, dan opriepen, dan vermaanden. Men kende hen bij gemeenzame namen : de dikke Jacqueline, klokke Roelant ; men wist de betekenis van klepppen of luiden. Men was ondanks het overmatig klokgelui niet verstompt voor de klank

Uit: ‘Dispereert niet deel I’ van A. en H. Algra

Mei 2010 is het de bedoeling dat na een grondige restauratie de Sint Vitustoren de klokken en de toren officieel in gebruik worden genomen. Om de ingebruikname een feestelijk tintje te geven, wil de Stichting Monumentenzorg Leeuwarderadeel een speciaal soort recital organiseren. Gedachtig aan een muzikaal festijn in het centrum van de Italiaanse stad Urbino, waar op het Piazza Duca Federica een popband zijn kwaliteit ten gehore bracht, plots van slag leek te geraken vanwege het imponerende, bronzen klokgelui van de vele kerken tijdens het vesper en zich evenwel allengs improviserend wist aan te passen, heeft SML iets soortgelijks voor ogen.

De plaats van handeling is uiteraard nabij de Sint Vituskerk. Ten tijde van dit evenement zal hiertoe de ten zuiden van de Sint Vituskerk gelegen Piter Jellessingel tussen de Langebuorren en de Kakewei met dranghekken moeten zijn afgesloten.