Wat west hat wie*

Het was een mooie dag: vrijdag de eenentwintigste mei. De zon scheen en tegen de strak blauwe hemel priemde de Sint Vitustoren stoer, vlaggend boven de nog voorjaarsgroene bomenkrans uit. Deze dag was het de apotheose van de afgelopen restauratie van de toren en de luidklokken. Monumentenzorg Leeuwarderadeel, die vanaf de aanvang de restauratie had begeleid, als opmaat naar de officiële overname van de gemeente Leeuwarderadeel, wilde het eeuwenoude monument die aandacht geven, die het verdiende. Al lange tijd waren de inwoners verstoken geweest van het luiden van de klokken en bijna een half jaar stond de zo gezichtsbepalende toren in de somber, ogende steigers.

Het was drie uur dat de friestalige band ‘Mariusz en de Muzikanten’ begon te spelen op het podium aan de Pieter Jellessingel. Als in een amfitheater bevolkte het zomers geklede publiek de lommerrijke terp tegenover het Sint Vitushus. En ineens was daar het bronzen geluid van de Mariaklok gevolgd door het magnifieke beiaard ‘de Pfalz’, dat met de vrolijke tonen van het carillon aanzwellend vanaf de Langebuorren naderde. Op dat moment was het muzikale festijn in handen van de twee oud Stiensers: de bandleider Marius de Boer met zijn folk-achtig repertoire en de beiaardier Auke de Boer, die opeenvolgend een aantal toepasselijke hymnen ten gehore bracht, waarvan het geheel overging in een geheel eigen improvisatie.

        

Het was verteller Ate Brinksma die met welluidend stemgeluid de allegorische klucht ‘Waarin pastoor Eco Eckius dominee werd’ voordroeg. Een tiental vrijwilligers uitgedost in historische kledij gaf geestdritig gestalte aan de tijd van weleer. In het jaar 1567 vluchtte de pastoor, om op voorspraak van de gezagsgetrouwe Hero van Burmania als dominee weer terug te keren in de hervormde gemeenschap van Stiens. Het talrijke publiek, dat nagenoeg deelgenoot was van dit spektakel, genoot zichtbaar en regelmatig weerklonk zeer gemeend applaus.

        

Het was uiteindelijk hoofdrolspeler, dominee G. Wessels die na zijn metamorfose van Eco Eckius naar het heden de aanwezigen uitnodigde de Sint Vituskerk in te komen, alwaar het officiële deel van de festiviteiten plaatsvond. Na zijn inleiding kreeg burgemeester E. ter Keurs het woord. In een proclamatie verklaarde hij de restauratie als beëindigd, waarna de voorzitter van Monumentenzorg, de heer G. van der Meulen, sprak. Verhalend over de huidige situatie, waarin duidelijk werd, dat de restauratie nog niet geheel ten einde was, eindigde hij met het aanbieden van een fraai, handgeschilderd predikantenbord waarop alle predikanten stonden vermeld vanaf de 16de eeuw tot heden. Aan de verraste voorzitter van de Kerkrentmeesters van de Protestantse Gemeente Stiens, de heer H. Leicht, was het de eer gegund het bord te mogen onthullen. Op initiatief van koster Buisman en de voorzitter van SML kregen beide kunstig, handgeschilderde panelen een bijkans symbolische plaats: de scheidingsmuur van toren en kerk.

Zie onderstaande link voor de verfilmde reportage:

http://www.youtube.com/watch?v=wnS10d9ns6M